พารามิเตอร์ทางเทคนิคของรถยกใช้เพื่อระบุลักษณะโครงสร้างและประสิทธิภาพการทำงานของรถยก พารามิเตอร์ทางเทคนิคหลักคือ:ความสามารถในการยกพิกัด, ระยะทางจากศูนย์รับน้ำหนัก, ความสูงในการยกสูงสุด, ความเอียงของโครงสำหรับตั้งสิ่งของ, ความเร็วในการขับเคลื่อนสูงสุด, รัศมีวงเลี้ยวต่ำสุด, ระยะห่างจากพื้นต่ำสุด, ฐานล้อ, ฐานล้อ ฯลฯ.
1. ความสามารถในการยกสูงสุด: ความสามารถในการยกพิกัดของรถยกหมายถึงน้ำหนักสูงสุดของสินค้าที่อนุญาตให้ยกได้เมื่อระยะทางจากจุดศูนย์ถ่วงของสินค้าถึงผนังด้านหน้าของรถยกไม่เกินระยะทางศูนย์บรรทุก ในหน่วย (ตัน) เมื่อจุดศูนย์ถ่วงของสินค้าบนทางแยกเกินระยะทางศูนย์โหลดที่กำหนด เนื่องจากข้อจำกัดของเสถียรภาพตามยาวของรถยก ความจุในการยกควรลดลงตามไปด้วย
2. ระยะห่างของโหลดเซ็นเตอร์: ระยะทางศูนย์รับน้ำหนักหมายถึงระยะทางแนวนอน T จากจุดศูนย์ถ่วงถึงผนังด้านหน้าของส่วนแนวตั้งของส้อมเมื่อวางสินค้ามาตรฐานไว้บนส้อม ซึ่งแสดงเป็นมิลลิเมตร (มม.) สำหรับรถยก 1T ถึง 4T ระยะห่างของศูนย์โหลดที่ระบุคือ 500 มม.
3. ความสูงในการยกสูงสุด: ความสูงในการยกสูงสุดหมายถึงระยะห่างในแนวตั้งระหว่างพื้นผิวด้านบนของส่วนแนวนอนของส้อมกับพื้นแนวนอนที่รถยกตั้งอยู่ เมื่อรถยกบรรทุกเต็มที่และสินค้าถูกยกขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดบนพื้นเรียบและมั่นคง พื้น.
4. เสาเอียง: ความเอียงของเสาหมายถึงความเอียงสูงสุดของรถยกที่ขนถ่ายบนพื้นเรียบและแข็ง เสาจะไปข้างหน้าหรือข้างหลังโดยสัมพันธ์กับตำแหน่งแนวตั้ง ฟังก์ชั่นของการเอียงไปข้างหน้าคือเพื่ออำนวยความสะดวกในการหยิบและขนถ่ายสินค้า ฟังก์ชั่นของการเอียงด้านหลังคือการป้องกันไม่ให้สินค้าลื่นไถลจากส้อมเมื่อรถยกกำลังทำงานกับสินค้า โดยทั่วไป มุมเอียงไปข้างหน้าของรถยกคือ 3 องศา ~6 องศา และมุมเอียงไปข้างหลังคือ 10 องศา ~12 องศา
5. ความเร็วในการยกสูงสุด: ความเร็วในการยกสูงสุดของรถยกมักจะหมายถึงความเร็วในการยกสูงสุดของสินค้าเมื่อรถยกบรรทุกเต็ม ซึ่งแสดงเป็น m/min (เมตร/นาที) การเพิ่มความเร็วในการยกสูงสุดสามารถปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานได้ แต่ถ้าความเร็วในการยกเร็วเกินไป ความเสียหายของสินค้าและเครื่องจักรเสียหายมักจะเกิดขึ้นได้ ความเร็วยกสูงสุดของรถยกในประเทศเพิ่มขึ้น 20 ม./นาที
6. ความเร็วสูงสุดในการขับขี่: การเพิ่มความเร็วในการขับขี่มีผลอย่างมากต่อการปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานของรถยก สำหรับรถยกสันดาปภายในที่มีความสามารถในการยก 1T ความเร็วในการขับขี่ขั้นต่ำเมื่อบรรทุกเต็มที่ต้องไม่ต่ำกว่า 17 เมตร/นาที
7. รัศมีวงเลี้ยวต่ำสุด: เมื่อรถยกวิ่งด้วยความเร็วต่ำโดยไม่มีน้ำหนักบรรทุกและหมุนพวงมาลัยจนสุด ระยะทางต่ำสุดจากด้านนอกสุดและด้านในสุดของตัวรถถึงจุดศูนย์กลางการเลี้ยวเรียกว่ารัศมีวงเลี้ยวรอบนอกต่ำสุด R นาที และรัศมีวงเลี้ยวด้านในต่ำสุด รัศมีวงเลี้ยว rmin ตามลำดับ . ยิ่งรัศมีวงเลี้ยวรอบนอกต่ำสุดน้อยลงเท่าใด พื้นที่ดินที่จำเป็นสำหรับรถยกก็จะยิ่งน้อยลงเท่านั้น และความคล่องตัวก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น
8. ระยะห่างจากพื้นดินขั้นต่ำ: ระยะห่างจากพื้นขั้นต่ำหมายถึงระยะห่างจากจุดคงที่ต่ำสุดบนตัวรถถึงพื้นนอกเหนือจากล้อ ซึ่งบ่งชี้ถึงความสามารถของรถยกในการข้ามสิ่งกีดขวางที่ยกขึ้นบนพื้นโดยไม่ชนกัน ยิ่งระยะห่างจากพื้นต่ำสุดมากเท่าไร ความสามารถในการผ่านของรถยกก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น
9. ระยะฐานล้อและระยะฐานล้อ: ระยะฐานล้อของรถยกหมายถึงระยะห่างแนวนอนระหว่างเส้นกึ่งกลางของเพลาหน้าและเพลาหลังของรถยก ฐานล้อหมายถึงระยะห่างระหว่างศูนย์กลางของล้อซ้ายและขวาบนเพลาเดียวกัน การเพิ่มระยะฐานล้อจะเป็นประโยชน์ต่อความมั่นคงในแนวยาวของรถยก แต่จะเพิ่มความยาวของตัวรถและเพิ่มรัศมีวงเลี้ยวต่ำสุด การเพิ่มฐานล้อจะเป็นประโยชน์ต่อเสถียรภาพด้านข้างของรถยก แต่จะเพิ่มความกว้างโดยรวมของตัวรถและรัศมีวงเลี้ยวต่ำสุด
10. ความกว้างขั้นต่ำของช่องมุมขวา: ความกว้างขั้นต่ำของช่องทางมุมฉากหมายถึงความกว้างขั้นต่ำของช่องทางที่ตัดกันเป็นมุมฉากสำหรับรถยกที่จะเดินทางไปมา แสดงหน่วยเป็น มม. โดยทั่วไป ยิ่งความกว้างขั้นต่ำของช่องสัญญาณมุมฉากน้อยลงเท่าใด ประสิทธิภาพก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น
11. ความกว้างขั้นต่ำของช่องซ้อน: ความกว้างขั้นต่ำของช่องซ้อนคือความกว้างขั้นต่ำของช่องเมื่อรถยกทำงานปกติ
