"การขับขี่" รถยกไม่ได้แตกต่างจากการขับรถมากนัก แต่ "ผู้ควบคุม" รถยกนั้นมีแนวคิดที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง วิธีที่ง่ายที่สุดที่ฉันสามารถสรุปความแตกต่างได้คือสิ่งที่ช่างเครื่องหรือวิศวกรเรียกว่า "ความคลาดเคลื่อน" โดยพื้นฐานแล้วความแตกต่างระหว่างคนขับและผู้ควบคุมเครื่องคือคุณต้องมีพื้นที่ในแต่ละด้านเท่าใด เพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายใดๆ
"ทักษะ" ที่แท้จริงที่สำคัญที่สุด ที่คุณจะต้องมีคือ "การรับรู้เชิงพื้นที่" กล่องขนาดใหญ่นี้จะพอดีกับการรับรู้เชิงพื้นที่ประเภทเล็กๆ ดังกล่าวหรือไม่ จริงๆ แล้ว ตลอดสิบปีที่ผ่านมา ฉันเริ่มสงสัยว่าทักษะเฉพาะนั้นสามารถสอนได้หรือไม่
การจะเป็นคนดีได้จะต้องอาศัยประสบการณ์อย่างน้อยหกเดือน และกรอบเวลาอันสั้นนั้นจำเป็นต้องมีครูที่ดี นักเรียนที่ดี และการศึกษาที่รวดเร็ว ฉันเคยเห็นผู้ชายที่อ้างสิทธิ์มาห้าปีและแม้กระทั่งสิบปีที่ยังคงไม่สามารถทำตามคำแนะนำได้ดีพอที่จะหลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์ที่สร้างความเสียหาย และฉันเคยเห็นผู้ชายที่ทำงานกับผลิตภัณฑ์เดียวกันหลังจากนั้นเพียงสองสามสัปดาห์โดยไม่มีปัญหาเพราะพวกเขารับฟังคำเตือนและให้ความสนใจ
คำแนะนำที่เป็นประโยชน์สองสามข้อ
ลิฟต์โดยสารแทบทุกตัวมีคันโยกสองตัวแรกติดตั้งเหมือนกัน อันแรกขึ้นและลง อันที่สองคือการเอียง ดึงคันแรกกลับเพื่อยกขึ้น กดลง ดึงคันโยกอันที่สองกลับเพื่อเอียงไปด้านหลัง กดเพื่อเอียงไปข้างหน้า คันโยกอีกสองอันจะแตกต่างกันไป ซึ่งน่ารำคาญและเป็นอันตรายด้วยซ้ำ เมื่อความทรงจำของกล้ามเนื้อบอกคุณว่าคันโยกอันที่สามทำสิ่งหนึ่ง แต่กลับทำสิ่งที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ตัวอย่างนี้คือคันโยกตัวที่สามบนลิฟต์ตัวหนึ่งเลื่อนจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง และคันโยกตัวเดียวกันบนลิฟต์ที่อยู่ข้างๆ เพื่อเปิดแคลมป์เพื่อปล่อยผลิตภัณฑ์ ตีคันโยกผิดลิฟต์ผิดตัว คุณก็จะได้สินค้าเต็มพื้น
ขับถอยหลังทุกครั้งที่มีผลิตภัณฑ์อยู่บนส้อม คุณสามารถเข้าโค้งได้เร็วขึ้นโดยไม่ทำให้ผลิตภัณฑ์ล้ม และหากคุณต้องหยุดกะทันหัน ผลิตภัณฑ์จะพิงเสาแทนที่จะล้ม
จริงๆ แล้ว การใช้งานรถยกอย่างปลอดภัยไม่ใช่การผ่าตัดแบบจรวด แต่ต้องค่อยๆ เรียนรู้ และให้ความสนใจ ความเร็วมาพร้อมกับประสบการณ์ และการจ่ายเงินเพิ่มอีกสองสามนาทีมักจะถูกกว่าการจ่ายเงินให้ลูกค้าที่ทำให้ผลิตภัณฑ์เสียหาย
